Opplussen Nieuwe Stijl

Een van de uitdagingen is de vergrijzing en de groeiende behoefte aan voor ouderen geschikte woningen. Eind jaren negentig is de basis gelegd voor het opplussen, oftewel het bouwtechnisch geschikt maken van woningen om mensen langer zelfstandig te laten wonen. Destijds vooral een opgave voor woningcorporaties waarbij huurwoningen complexmatig werden opgeplust.

thuiswonen-web-afb-3Inmiddels weten we dat opplussen gaat over huur én koop. En dat het aanpassen om een andere aanpak vraagt.

Achter elke voordeur woont iemand die overtuigd moet worden van nut en noodzaak van het opplussen en de eigen verantwoordelijkheid hierbij. De drempel moet letterlijk en figuurlijk worden verlaagd. En dat maakt van het opplussen niet alleen een bouwtechnische kwestie maar zeker ook een communicatievraagstuk.

Ook zien we, naast een verandering in de aanpak, dat vanuit het opplussen steeds meer de verbinding wordt gezocht met energiebesparing, woontechniek (domotica) en maatregelen die specifiek gericht zijn op aandoeningen zoals bijvoorbeeld dementie.

Opplussen is opplussen nieuwe stijl geworden. Met een krachtige rol voor de gemeente en woningcorporaties. Een veelzijdige rol, die op vele manieren kan worden ingevuld. Als initiatiefnemer of regisseur, verbinder, voorwaardenscheppend of ook uitvoerend. En meer op afstand, als facilitator van organisaties en initiatieven die zich richten op het verleiden van bewoners. Of in de nog nieuwe rol van meelevende supporter, waar bewoners zelf initiatief nemen. En van verbinder met andere speerpunten van beleid die betrekking hebben op preventie en het bevorderen van een gezonde leefstijl van mensen (bewegen, voeding, vergroten van het sociaal netwerk).